樵爨
拼音qiáo cuàn
注音ㄑ一ㄠˊ ㄘㄨㄢˋ
词语解释
樵爨[ qiáo cuàn ]
⒈ 打柴做饭。
⒉ 指烧火做饭的人。
引证解释
⒈ 打柴做饭。
引《魏书·燕凤传》：“军无輜重樵爨之苦，轻行速捷，因敌取资。”
唐 杜甫 《落日》诗：“芳菲缘岸圃，樵爨倚滩舟。”
清 王韬 《香港略论》：“山坡之上，树木鲜少，以供民樵爨，常被斩伐故也。”
⒉ 指烧火做饭的人。
引明 周履靖 《锦笺记·协奏》：“臣闻古之贤君嘉隐士，遗樵爨，怜戍卒，赐宫媛。”
相关词语
- qiáo fū樵夫
- chuī cuàn炊爨
- chì cuàn炽爨
- chèng xīn ér cuàn秤薪而爨
- chēng chái ér cuàn称柴而爨
- chēng xīn ér cuàn，shǔ lì nǎi chuī称薪而爨，数粒乃炊
- chēng xīn ér cuàn称薪而爨
- chēng xīn ér cuàn，shǔ mǐ ér chuī称薪而爨，数米而炊
- cǎi qiáo采樵
- chén cuàn晨爨
- diǎn cuàn典爨
- dōng cuàn东爨
- dǎo cuàn蹈爨
- fù qiáo负樵
- fā cuàn发爨
- fēn cuàn分爨
- fēn jū yì cuàn分居异爨
- gōng cuàn供爨
- kuì cuàn馈爨
- làn kē qiáo烂柯樵
- lì qiáo丽樵
- mù cuàn cháo chōng暮爨朝舂
- mù qiáo木樵
- nóng qiáo农樵
- qǐ cuàn起爨
- shù mǐ ér chuī，chēng chái ér cuàn数米而炊，称柴而爨
- sī cuàn司爨
- shān qiáo山樵
- sān qiáo三樵
- sān shì tóng cuàn三世同爨
- sān shì yī cuàn三世一爨
- tóng cuàn桐爨
