苔梅
拼音tái méi
注音ㄊㄞˊ ㄇㄟˊ
词语解释
苔梅[ tái méi ]
⒈ 枝干着有苔藓的梅树。
引证解释
⒈ 枝干着有苔藓的梅树。
引宋 范成大 《梅谱》：“古梅 会稽 最多， 四明、吴兴 亦间有之。其枝樛曲万状，苍蘚鳞皴，封满花身。又有苔鬚，垂於枝间，或长数寸，风至緑丝飘飘可玩。初谓古木久歷风日致然，详考 会稽 所产，虽小株亦有苔痕，盖别是一种，非必古木。”
宋 周密 《乾淳起居注》：“苔梅有二种， 宜兴 张公洞 者，苔蘚甚厚，花极香；一种出 越 土，苔如緑，丝长尺餘。”
相关词语
- là méi腊梅
- méi lǐng梅岭
- méi gé梅格
- méi yuán梅园
- méi lǐ梅里
- méi yǔ梅雨
- méi dú梅毒
- méi zǐ梅子
- méi huā梅花
- ōu méi欧梅
- qīng méi青梅
- qīng tái青苔
- tái xiǎn苔藓
- wū méi乌梅
- bù lái méi不来梅
- biāo méi标梅
- bìng méi guǎn jì病梅馆记
- bái méi白梅
- chǔ méi楚梅
- chuī méi吹梅
- chū méi出梅
- chōu tái抽苔
- chūn tái春苔
- cāng tái苍苔
- cán méi残梅
- cài tái菜苔
- dèng yǒu méi邓友梅
- duàn méi断梅
- diào méi调梅
- tiáo jì yán méi调剂盐梅
- diǎn tái点苔
- dǎng méi党梅
